Laburpena

Bizitza pertsonalaren zentzuari buruzko galdera ez da berria, eta ez dagokie soilik adinekoei. Hala ere, indibidualismoak eta hedonismoak markatutako testuinguru kultural batean, non adinekoek askotan ez duten errekonozimendu sozialik edo osasuntsu eta produktibo mantentzen diren neurrian soilik baloratzen diren, badirudi galdera premiazkoagoa bihurtu dela, ahal bada, talde etario horrentzat. Mendetasun-egoeran dauden adinekoek erronka erantsi bati egin behar diote aurre: jasotzen dituzten laguntzak bat etortzea beren balio eta bizi-helburuekin.Txostenaren gainerakoa lau ardatzen inguruan egituratzen da, sailkapen artifizial samar batean, baina baliagarria izan daiteke helburu analitikoetarako. Lehenik eta behin, ikuspegi teoriko nagusi batetik aztertzen da nola heldu zaion bizitzaren zentzuari hainbat diziplinatatik, nola definitu den konstruktua eta zer azalpen-eredu sortu dituen; kasu honetan, adinekoen arteko bizi-zentzuaren berri emateko berariaz sortutakoak bereizten dira (2. kapitulua). Ondoren, bizitzaren zentzuari buruzko azterketetan erabili ohi diren datuak biltzeko tresna batzuk deskribatzen dira (3. kapitulua). Jarraian, bizitzaren zentzuari buruzko literatura enpirikotik ateratako zenbait ondorio jasotzen dira, zehazki, bi arlotan: osasunarekin duen harremana eta adineko pertsonek beren bizitzaren zentzuari buruz dituzten pertzepzioak (4. kapitulua).Ikuspegi enpirikoarekin jarraituz, aurrerago arlo horretako ikerketei eman dakizkiekeen aplikazioetan sakonduko da, eta terapien eremuan eta mendekotasuna zaintzeko antolamenduan oinarrituko da azterketa (5. kapitulua). Txostena bibliografia erreferentziatuarekin amaitzen da.